De kunstenares Maayke Schuitema (Den Haag, 1974) woont in Wassenaar en werkt in Leiden.
Maayke Schuitema groeide op in een artistiek milieu. Haar grootvader Paul Schuitema, was een internationaal geroemd grafisch ontwerper, filmer en fotograaf. Haar vader Etsko Schuitema, eveneens opgeleid als grafisch ontwerper, maar niet praktiserend, had een grote invloed op de ontwikkeling van haar kunstenaarschap. De schilder Bonies is een oom van haar en diens zoon en dus haar neef Jiri Nieuwenhuis is eveneens schilder en in haar jeugd een belangrijk rolmodel voor Maayke.
Een natuurlijke ontwikkeling van vaardigheid en kunde wordt de basis van haar kunst. Het is het teken van een twijfelloos beeldend talent.
Maayke volgde van 1985 tot 1989 klassieke dans aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Die jaren vormen een belangrijke ervaring, want het verband tussen lichaamshoudingen, inlevingsvermogen en gemoedstoestanden zijn belangrijke inhoudelijke en beeldende factoren in haar latere werk.
Zij vervolgde haar middelbare school op het Rijnlands Lyceum in Wassenaar, waarvan zij diplomeerde in 1992.
Tot 1994 was Maayke Schuitema leerling in de Schilderkunst/Grafiek/Autonoom aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.
Vanaf 1997 runde zij een reclamebureau. Ze ontwikkelde grondige kennis over typografie, design en ontwerpen, haar persoonlijke passies. Die elementen komen later terug in haar autonome werk. Tijdens de samenwerking met kunstenares Marjolein van Haasteren van 1998 tot 2002 stelden zij zich ten doel kunst in opdracht uit te voeren.
In 2002 is Maayke Schuitema voor zichzelf begonnen, een bewuste keuze, de uitdaging was grafiek en schilderkunst te combineren in autonoom werk. Haar roeping was weliswaar vroeg duidelijk maar zij verhoorde deze via een omweg. Haar onderwerp blijkt zijzelf, de vrouw en haar relatie tot de directe omgeving, te zijn. Door de autobiografische aard is haar kunst innig met haar professie als beeldend kunstenares verbonden. Het is in een delicate balans die zich ontwikkeld vanuit de observatie van de diverse rollen, eega, moeder, zuster en dochter, met altijd de optie van de sterke vrouw.
Allart Lakke, 2012.
